Wanpersepsies oor die lewe in die buiteland
& algemene inligting oor emigrasie

Niemand kan ontken dat daar wel ernstige probleme in Suid-Afrika is wat opgelos moet word nie. Ongelukkig kyk mense soms net in hierdie probleme vas, sonder om kennis te neem van die negatiewe faktore wat in ander lande bestaan. Die lewe in die buiteland is nie altyd maanskyn en rose nie. Mense wat die land verlaat, kom dit ongelukkig baie keer eers agter wanneer hulle reeds die groot emosionele en finansiële prys betaal het om te emigreer. Diegene wat oorweeg om die land te verlaat, moet dus deeglik kennis neem van die situasie in die buiteland voordat hulle vertrek, sodat hulle 'n ingeligte besluit kan neem.

Talle emigrante emigreer sonder voldoende oorweging van die voor- en nadele daarvan. Daar is selfs emigrante wat nog nooit in hulle voorgenome bestemming was nie, nie eers as toeriste nie! Hulle raak dikwels gou ontnugter, maar dit is moeilik om hulle besluit om te keer.

Die faktore wat hieronder genoem word, moet beslis in ag geneem word voor mense oorweeg om te emigreer. Natuurlik verskil die bestemmings van emigrante uit Suid-Afrika aansienlik van mekaar en nie elke faktor wat hieronder genoem word, geld in dieselfde mate in elke land nie.

Emosionele gevoel van verlies en verlange

Emigrasie skeur families uitmekaar en is 'n verbreking van bande met die mense en die land wat jy goed geken het en wat jou na aan die hart lê. Vakansies kan nie vergoed vir die permanente afwesigheid en emosionele ondersteuningsnet van geliefdes, vriende en familie nie.

Verder is daar baie dinge wat ’n mens in die nuwe tuiste (wat dikwels nooit werklik ’n tuiste word nie) mis. Die mens is ’n groepswese en die geselskap van mense wat soos jy is, jou taal praat en jou kultuur deel, is belangriker as wat dikwels besef word. Die gevoel van verlies tree gewoonlik eers na ’n rukkie in. Aan die begin is die nuwe tuiste opwindend en eksoties, maar sodra ’n mens gewoond daaraan begin raak, kom die verlange na die vorige tuiste.

Indien 'n mens wel besluit om te emigreer, help dit om te weet dat die aanpassingsproses 'n tipiese U-kurwe volg:

• Die eerste 2 maande is 'n fase van “wittebrood”, waarin alles nuut, interessant en opwindend is;
• Die volgende 8 maande bestaan uit tekens van wanaanpassing en probleme;
• Vanaf maand 10 begin geleidelike aanpassing en inskakeling;
• Teen maand 25 is dit duidelik of die persoon/gesin die situasie bemeester en met ander woorde suksesvol geëmigreer het, of nie.

Koste van emigrasie

Die rand is relatief swak in vergelyking met die geldeenhede van die meeste emigrasie-bestemmings. Die koste vir ’n gesin van vier om te emigreer kan maklik heelwat meer as R250 000 beloop, wat slegs vlugkaartjies, permitte, vrag- en bergingskoste vir huishoudelike goedere insluit.

Hindernisse vir emigrasie

Emigrasie en immigrasie word deesdae deur feitlik alle lande se burokrasie bemoeilik. Die regering van die land van herkoms plaas beperkinge op geld en goedere wat saamgeneem mag word. Die regering van die bestemmingsland vra gewoonlik baie geld vir werk- en verblyfpermitte en stel hoë vereistes vir immigrante om die land wettig te kan binnekom. Volgens die puntestelsel wat onder meer deur Nieu-Seeland, Kanada en Australië toegepas word, is dit net vir die room van die bevolking in terme van geld, opleiding en ondervinding moontlik om te immigreer. Groot beleggings word ook dikwels in die bestemmingsland vereis. Verskeie lande bied aan nuwe inwoners slegs 'n beperkte tyd om 'n vaste werk te kry, anders moet hulle die land op eie koste verlaat.

Weer, leefwyse, gewoontes

Baie emigrante wat Suid-Afrika verlaat vir sogenaamde groener weivelde oorsee, besef nie watter ingrypende aanpassing dit in terme van lewenstyl en omgewing beteken nie. Die weer in die Noordelike Halfrond, met baie meer reën en koue, is iets waaraan moeilik gewoond geraak word, veral komende uit ’n land wat so bederf word met sonskyn soos Suid-Afrika. Die buitemuurse lewenstyl waaraan ons so gewoond is, is ook iets wat grootliks ontbreek in byvoorbeeld Europa. Die bekende gasvryheid, hartlikheid en opgeruimdheid van die meeste Suid-Afrikaners en bekende kerkgenootskappe is skaars in die buiteland.

Lewenskoste

Wat dikwels by al die beraminge oor die fantastiese buitelandse salarisse (gemeet in randterme) buite rekening gelaat word, is die veel hoër lewenskoste in die buiteland. Daar word dikwels vergeet dat nie net die inkomste in dollar, pond of euro is nie, maar ook die uitgawes. Veral in terme van verblyf en voedsel, is Suid-Afrika heelwat goedkoper. Wat wel relatief duurder in Suid-Afrika is, is elektriese en elektroniese goedere en bybehore. Vleis is ’n luukse in die meeste lande en gewoonlik van swakker gehalte. Huispryse is ook iets waarby Suid-Afrika oor die algemeen beter vaar as oorsese lande. Vir die prys wat ’n spoghuis in ’n gegoede woonbuurt kos, kry ’n mens in Londen ’n eenvoudige woonstel in ’n digbevolkte woonbuurt.

Standaarde

Die standaarde in die buiteland is nie altyd so hoog as wat baie Suid-Afrikaners glo nie. Veral onderwysstandaarde is nie noodwendig beter in die buiteland nie. Dissipline in skole is oor die algemeen heelwat swakker en van Christelik begronde opvoeding in staatskole kan daar geen sprake wees nie. In Engeland is daar ’n redelike klasverdeling tussen staat- en private skole – hoë gehalte onderwys word met private skole geassosieer, wat vir die normale mens dikwels onbekostigbaar is.

’n Ander saak om aan gewoond te raak, is die oormaat aan burokrasie en kontrole waaraan 'n mens nie in Suid-Afrika gewoond is nie. Mediese dienste is ook nie altyd van die beste of geredelik beskikbaar in die buiteland nie.

Tweedeklas burgerskap

Diegene wat die land verlaat omdat hulle in Suid-Afrika soos “tweedeklas burgers” voel en aanstoot neem omdat hulle taal toenemend sy openbare status verloor, verwag verkeerdelik dat hulle in die buiteland as eersteklas burgers aanvaar sal word. Suid-Afrikaners bly gewoonlik buitestanders, behalwe as hulle bereid is om hulle eie kultuur oorboord te gooi en die kultuur en leefwyse van die nuwe tuiste aan te neem. Min is egter bereid om dit te doen en leef trouens ’n bewustelik Suid-Afrikaanse lewenstyl. Dit het uiteindelik uitsluiting tot gevolg en hulle voel soos tweedeklas burgers in hulle nuwe land of raak vervreemd van hulle kinders en kleinkinders wat meer geredelik assimileer.

Suid-Afrikaanse burgerskap

Dit is sowaar moontlik dat 'n mens jou burgerskap onwetend kan verloor. In die geval van mense wat in Suid-Afrika gebore is, gebeur dit gewoonlik wanneer dié mense om burgerskap van 'n ander land aansoek doen, sonder om eers om die behoud van hulle Suid-Afrikaanse burgerskap aansoek te doen. Die burgerskap van mense wat buite Suid-Afrika gebore is en later hier genaturaliseer het, word ook beïnvloed deur faktore soos wanneer hulle Suid-Afrika verlaat het en die aantal jare wat hulle buite Suid-Afrika woonagtig is.

In 2004 is verkeerdelik in die buiteland verkondig dat 'n mens onder geen omstandigheid jou Suid-Afrikaanse burgerskap kan verloor nie. Dit is nie die geval nie! Tans laat die Burgerskapwet wel toe dat jy verblyfreg in Suid-Afrika kan behou, maar soos bo verduidelik, kan jy dan tog onder sekere omstandighede die burgerskap (wat die reg om 'n Suid-Afrikaanse paspoort te hou, insluit) verloor.

Dit is wel nie meer nodig om skriftelike toestemming van die Suid-Afrikaanse Departement van Binnelandse Sake te hê om met beide 'n Suid-Afrikaanse en ander paspoort te reis nie. Al wat vereis word, is dat die Suid-Afrikaanse paspoort onder alle omstandighede geldig gehou moet word en altyd gebruik moet word om Suid-Afrika binne te kom en te verlaat.

'n Paar punte wat voornemende emigrante moet oorweeg

• Seleksie. Die beste persoon vir die pos is nie noodwendig die beste persoon vir die werk nie. Die ideale immigrant is aanpasbaar, onbevooroordeeld, dink onafhanklik, het 'n sin vir humor – ook wat homself aanbetref – en is gewoonlik 'n ekstrovert. Fisiese faktore moet ook soms in ag geneem word, byvoorbeeld: lang mense leef swaar in Japan omdat motors en akkommodasie vir korter mense ontwerp word.
• Dit is nodig om meer te weet omtrent die bestemmingsland se bemarkings-, onderhandelings- en besluitnemingskultuur, asook die bestuurstyl en arbeidswetgewing. In sommige lande word van nuwelinge verwag om inisiatief te toon, in ander word dit as onaanvaarbare arrogansie beskou. Selfs inter-kantoor humor moet versigtig hanteer word.
• Dit is nodig om 'n kennis van die land se leefkultuur te hê.
• Kyk na die eggenoot se aanpasbaarheid en hoe die persoon sy/haar dae sal omkry indien net een van die twee huweliksmaats werk kry of mag werk. Vind uit of die bestemmingsland se immigrasiewetgewing toelaat dat beide lewensmaats werk.
• Kyk na die kinders se aanpasbaarheid en hulle ouderdomme. Hoe nader aan die einde van 'n skoolloopbaan, hoe moeiliker om te verskuif of terug te keer. Jonger kinders ondervind weer dikwels emosionele trauma wat byvoorbeeld tot spraakgebrekke mag lei wanneer hulle skielik in 'n ander taal moet skoolgaan.
• Taalgrense. Al is 'n land se taalmedium Engels, maak die aksent en eie idiome dit soms moeilik om 100% te verstaan, wat as onvriendelikheid, onnoselheid of moedswilligheid gesien kan word.
• Ken die bestemming se unieke mediese gevare (soos malaria/geelkoors/legioensiektesones/besoedeling/temperature) en beplan vir mediese noodgevalle direk of kort na aankoms. Onthou dat migrasie 'n stresvolle proses is wat ook langtermyn medikasie vir depressie of bloeddruk by gesinslede tot gevolg mag hê en dat reisversekering dit nie noodwendig sal dek nie. Ook dat alle fondse nie binne die eerste jaar vir swangerskappe of groot operasies sal betaal nie. Die immigrant het selde enige mediese voordele omdat dit tot die beskikking van permanente inwoners of burgers is. Onthou ook dat indien 'n mens dalk later na Suid-Afrika sou terugkeer, jy addisionele heffings op jou Suid-Afrikaanse mediese fondspremies sal moet betaal omdat jy 'n tyd lank nie lid van 'n Suid-Afrikaanse fonds was nie.
• Kry voldoende kwotasies vir hervestigingskoste.
• Kyk na die salarisskaal, belasting en lewenskoste in die land van herkoms en vergelyk dit met die bestemmingsland. Gebruik die Big Mac indeks as maatstaf.
• Beroepsbeplanning: Watter beroepsmoontlikhede is daar in die bestemmingsland en ook in Suid-Afrika indien die migrasieproses nie sou slaag nie.
• Kommunikasie met die tuisfront is essensieel. Begroot vir oproepe, e-pos en vlugte na Suid-Afrika. As sieklike of bejaarde geliefdes agtergelaat word, moet jy weet of dit moontlik sal wees om op kort kennisgewing 'n vlug huiswaarts te kry vir 'n siekbed/noodgeval, en wat dit sal kos.
• Persoonlike voorkeure – is huisbediendes vir jou noodsaaklik, word jou gunsteling stokperdjie of sportsoort in die bestemmingsland beoefen en indien wel, teen watter koste? Wat van weersomstandighede?
• Sal jy nog voldoende aftreevoorsiening hê indien jy emigreer?